Yum gözünü şu dünyadan, aç gözünü ey peder!
Fark edebildin mi, nasıl kainat gelir, gider
Sen bu denli fani için ömrünü etme heder!
Bir lahzada nice binler, üryan gelir, gider
Hayatin tab’i budur, gülenler hep az güler
Bu dünyaya gelen herkes, giryan gelir,gider
Fırtınalı bu hayatın, rüzgarına inanma
Bir gününde bin cihetten, cereyan gelir, gider
Hiç kimseler bulmadı dünyanın vefasını
Ta ezelden beri vefa, arayan gelir, gider
Bu dünyayı dünya yapan kaç rical’i muteber,
Vatanına, milletine yarayan, gelir, gider
Eser bırakanların kapanmaz defterleri,
Eder hayrı, hayratı deveran; gelir, gider
Aklı tamam insanlara va’z için ölüm yeter,
Başka vaz’a ihtiyaç yok, türeyen gelir, gider
Selahaddin Karahocagil
1982 Rize
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder