Beş yaşımda bir çocuk başladım elif ba'ya
Heceyi söküp çabuk hatm indirdim bir aya
Bir zaman da çalıştım maharica, tecvide
Başladım hafızlığa tam da yaşım yedide
Ezber ettiklerimi dinletirdim babama
Hergün gördüm demezdim iki sahife hama
Bu hızla ezberleyip Kur'an-ı lafız, lafız,
İki sene geçmeden oluvermiştim hafız
Bir Ramazan babamla çıkıvermiştik Car'e,
Gitmiştik Karnavas'a,Hükam'a, Tavuster'e;
Hiç unutmam, anamı hasta bulduk dönüşte
Ne gariptir bir gece aynen görmüştüm düşte
Tifoya yakalanmış, ateşler içindeydi,
Konuşmuyor, komada; Yarab bu afet neydi?
Nice insanlar öldü, nice yuvalar söndü,
Fakat şükür mevla'ya anam ölümden döndü
Sonra Çeşminaz, Seyfi ve ben hastalandım
Üç ay mı? altı ay mı?, ateşler içinde yandım
başımda beköi gibi, gece gündüz beklerdi,
Hep o anam ağladı, ağladı "yavrum" dedi.
Hastalıktan kalkınca sararmıştım, solmuştum;
İki yıllık hıfzımdan hayli tarik olmuştum.
İyileşip kalkınca hemen gittim hoca'ya
Nasara, yensuru'dan başladım arapça'ya
Lugat, sarf, ilmi Nahiv, maani, ilm-i Beyan
Bedi, aruz, kavafi hem kapalı, hem ayan
İştikak, vaz'u mantık, münazara on iki
İlmi tahsil edince anladım çifti, teki,
Bana ilham eyleyen ilk defa ilim zevki
Artvinli Hafız Adem, madem ki Hafız Şevki
Hafız Memduh'un da var bir haylice emeği
Onlar bana verdiler bu ilmi, bu yemeği
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder