Bu Blogda Ara

11 Nisan 2011 Pazartesi

Yirmi Altı Eylül – 1958

Bir telefon açmıştı postadan Mehmet Pekiz
Tayinim telle çıkmış Olur’a gideceğiz,
Pek de doğru değilmiş demek ki sanışımız,
Umut bir aydınlığa belki çıkar başımız.

Olur’u istemiştim, çünkü memleketimdir,
Evinden uzak kalan gariptir ve yetimdir,
Memleketime hizmet başlıca niyetimdir,
Çok isabet olacak, Olur’a gelişimiz,
Umut bir aydınlığa belki çıkar başımız

30 Eylül Olur’da başladım görevime,
Şükür yine kavuştum aileme evime,
Memleket hesabına gerekli ödevime,
Daha isabetlidir, burada kalışımız.

Hayır o kanatlar, büsbütün yanlış imiş,
“Ev kuzusu koç olmaz” atalar doğru demiş,
Birlik, dirlik itibar hiç buraya gelmemiş,
Buralarda geçmiyor pendimiz, danışımız,
Umut bir aydınlığa belki çıkar başımız

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder